Dlaczego Napoleon został pokonany pod Waterloo?

brytyjska kawaleria szarżująca pod Waterloo

Bitwa pod Waterloo jest jedną z najsłynniejszych bitew w historii. Francja walczyła po jednej stronie, a Wielka Brytania, Prusy i ich sojusznicy po drugiej. Bitwa była zwycięstwem Brytyjczyków i Prusów i jest powszechnie postrzegana jako koniec serii wojen, które spustoszyły Europę od czasów Rewolucji Francuskiej (1789).

Bitwa pod Waterloo była ostatnią próbą Napoleona na osiedlenie się we Francji i Europie po jego klęsce w 1814 roku. Dlaczego Napoleon został pokonany pod Waterloo? Była to mieszanka upartego brytyjskiego oporu, ich wyższej kawalerii, przywództwa Wellingtona i, co najważniejsze, szybkiego przybycia armii pruskiej na pole bitwy.

jak Napoleon został cesarzem po powrocie z Elby?

Napoleon stał się mistrzem większości Europy w 1805 roku po zwycięstwie nad Austriakami i Rosjanami w bitwie pod Austerlitz. Przez kilka lat Napoleon I Francja dominowały w Europie, a tylko Brytyjczycy nadal sprzeciwiali się ambicjom Bonapartego. Napoleon postanowił najechać Imperium Rosyjskie, aby zmusić Cara do przyłączenia się do embarga handlowego na Wielką Brytanię. Armia Francuska wkroczyła do Rosji i zdobyła Moskwę, ale rozpadła się podczas straszliwej rosyjskiej zimy. Napoleon wycofał się do Europy i w ten sposób stracił większość swojej armii. Imperium Francuskie zostało poważnie osłabione po inwazji rosyjskiej, a ostatecznie alianci (Wielka Brytania, Rosja, Austria i Prusy) wkroczyli do Francji i obalili Napoleona i przywrócili monarchię Burbonów. Napoleon został wygnany na wyspę Elba – Isola D ’ Elba-w 1814 roku.

jednak Napoleon uciekł z Elby w 1815 roku i powrócił do Francji. Jego powrót skłonił wielu we Francji do zadeklarowania lojalności wobec dawnego cesarza. Niedawno wprowadzony nowy król francuski uciekł i po raz kolejny Napoleon kontrolował Francję. Alianci byli oszołomieni i zaczęli mobilizować swoje armie, aby raz na zawsze zmiażdżyć Francuzów. Armia rosyjska posunęła się od wschodu, a Austriacy zaczęli gromadzić swoje siły we Włoszech. Brytyjczycy zgromadzili duże siły w niskich krajach, a Armia pruska posunęła się przez Niemcy i planowała połączyć się ze swoimi brytyjskimi sojusznikami. Napoleon został skutecznie otoczony, ale wkrótce przejął kontrolę nad swoją starą armią, która nadal była potężną siłą.

jak Napoleon przygotowywał się do Waterloo?

Francuska kawaleria w akcji pod Waterloo

Napoleon został uznany przez aliantów za banitę i postanowili z nim nie negocjować. Skupiali się na pokonaniu go, aby nigdy nie mógł zagrozić pokojowi w Europie. Napoleon postanowił zaatakować Brytyjczyków w niskich krajach. Chciał zapewnić sobie szybkie i szybkie zwycięstwo.

armia francuska miała na celu zniszczenie Brytyjczyków przed dołączeniem do armii pruskiej, szybko przedostając się do Belgii. Gdyby Napoleon zdołał zniszczyć armię generała Wellingtona, położoną na południe od Brukseli, zanim została wzmocniona, mógłby być w stanie przepędzić Brytyjczyków z powrotem na morze. Pozwoliłoby to Napoleonowi skupić się na Prusach i wyeliminować ich z wojny, a Francuzom skoncentrować wszystkie swoje armie na Austriakach i Rosjanach.

Napoleon wiedział również, że wielu w belgijskiej społeczności francuskojęzycznej jest mu współczujących, a Francuskie zwycięstwo może wywołać rewolucję w tym kraju. Francuski wywiad był bardzo dobrze poinformowany o mocnych i słabych stronach wojsk brytyjskich w Belgii. Napoleon wiedział, że armia pod dowództwem generała Wellingtona była w większości wojskami drugiej linii, ponieważ większość weteranów została wysłana do walki w Ameryce Północnej. Napoleon zebrał swoje siły w szybkim czasie. Wielu jego dawnych żołnierzy i generałów zebrało się na jego rzecz i wkrótce wyruszyli w Marsz.

gdzie jest Waterloo?

szybkość francuskiego natarcia oszołomiła Brytyjczyków, a Wellington został zmuszony do przyjęcia pozycji obronnej na południe od Brukseli pod Waterloo. W tym czasie zaawansowane jednostki pruskie dotarły do Belgii, ale Francuzi zaskoczyli ich i pokonali w bitwie pod Ligny. Wellington postanowił wycofać się w kierunku Waterloo i poczekać na wzmocnienie głównej armii pruskiej pod dowództwem generała Bluchera. Po raz kolejny szybkość Napoleona zaskoczyła wszystkich i zanim Prusacy mogli spotkać się z Wellingtonem, przybył pod Waterloo i był zdecydowany zmusić Brytyjczyków do decydującej bitwy.

kto miał lepszą armię pod Waterloo?

Napoleon skierował wojska przed atakiem

armie francuskie i brytyjskie były równomiernie dobrane liczebnie. Francuzi dysponowali nieco większą kawalerią i artylerią. Wellington był bardzo zaniepokojony jakością swojej wielonarodowej armii. Wielu żołnierzy holenderskich i belgijskich, którzy nie byli zahartowani w walce i w szeregach brytyjskich, miało wielu niedoświadczonych żołnierzy. Był też duży kontyngent niemiecki, który choć doświadczył, służył w armii francuskiej. Armia francuska składała się z weteranów, w tym elitarnych jednostek, takich jak ” stara gwardia. Wellington był bardzo doświadczonym żołnierzem i ustanowił silną pozycję obronną na grzbiecie i ufortyfikował kilka Farm w okolicy, aby chronić swoje flanki.

jak zwykle Napoleon spieszył się i postanowił zaatakować Brytyjczyków i ich sojuszników przed przybyciem Prusów. Zdecydował się zaatakować Brytyjczyków dzień po przybyciu pod Waterloo. Zaplanował rozpoczęcie ataku wczesnym rankiem 18 czerwca, ale opóźnił go ze względu na nasycony Grunt. Mokre warunki sprawiły, że kawaleria nie mogła prowadzić żadnych szarż. O 11 rano Napoleon rozkazał swoim siłom zaatakować wioskę Mont-Saint-Jean, gdyż uważał, że to tutaj znajduje się główna koncentracja Armii Wellingtona.

jaka była strategia Napoleona na początku bitwy pod Waterloo?

Brytyjczycy stacjonowali pod wioską na jakimś wzniesieniu. Gdy Francuzi zobaczyli pozycję Brytyjczyków, rozpoczęli bombardowanie swoich linii. Po godzinie Francuzi rozpoczęli natarcie, a ich celem było zajęcie farmy Hougoumont. Przez cały dzień toczyły się zacięte walki, ale Brytyjczykom udało się wytrzymać. Wellington był zobowiązany do skierowania części swoich rezerw do tej bitwy. To osłabiło jego centrum, a Napoleon postanowił rozpocząć zmasowany atak na linie Brytyjskie. Po kolejnym bombardowaniu Francuzi nacierali na linie Brytyjskie i po godzinie zaciętych walk odepchnęli linie Wellingtona. Wydawało się, że Brytyjczycy są na skraju porażki.

Ezoic zgłoś tę reklamę

następnie Brytyjski dowódca nakazał swojej ciężkiej Brygadzie Kawalerii przeprowadzić Kontratak. Udało się to odepchnąć Francuskie natarcie, choć za sporą cenę. Napoleon rozkazał swojej kawalerii zaatakować linię brytyjską, a następnie nakazał wielokrotne szarże piechoty. Spowodowało to bardzo wysokie straty Francuskie. Brytyjczycy pod wodzą Wellingtona trzymali się mocno. Nagle Prusacy pojawili się na prawej flance Napoleona i przybyli wcześniej, niż ktokolwiek się spodziewał. Napoleon wiedział, że jego sytuacja jest niepewna i rozkazał swoim najlepszym żołnierzom, Gwardii Cesarskiej, aby rozgromili Brytyjczyków.

jednak pomimo bohaterstwa Gwardii Cesarskiej, siły alianckie pod Wellington trzymały się mocno. Prusacy pod Blucherem zaczęli przybywać coraz liczniej, a wraz z nimi armia francuska zaczęła się rozpadać. Stara gwardia, złożona z weteranów wielu bitew, walczyła do ostatniego, pozwalając pozostałym siłom Francuskim na ucieczkę z walki. Tej nocy Blucher i Wellington spotkali się, co jest uważane za koniec bitwy. Waterloo było zwycięstwem aliantów, ale jak sam Wellington twierdził później, było to niewielkie zwycięstwo.

ile ofiar miała Bitwa pod Waterloo?

Waterloo kosztowało Armię brytyjską około 14 500 zabitych lub rannych, a Prusacy pod Blücherem ponieśli około 7 200 ofiar. Armia francuska liczyła od 25 do 26 tysięcy zabitych lub rannych. Do niewoli dostało się od 6000 do 7000 żołnierzy francuskich, a kolejnych 15 000 zdezerterowało. Waterloo było decydującym zwycięstwem aliantów. Armia Napoleona nie była już zorganizowaną siłą bojową, a Brytyjczycy i Prusacy mieli zaatakować Francję, która była praktycznie bezbronna. Było oczywiste, że sytuacja była beznadziejna i po nieudanej próbie samobójczej Napoleon został wysłany na wyspę Świętej Heleny, gdzie miał umrzeć.

gdyby Bonaparte wygrał, wydaje się prawdopodobne, że Europa ponownie doświadczyłaby serii wojen. Waterloo zakończyło karierę Napoleona – jednego z największych generałów w historii. Zakończyła się także ostatnia poważna próba opanowania Europy przez Francję. Bitwa miała przynieść Europie cztery dekady międzynarodowego pokoju.

Po klęsce Napoleona, wielkie mocarstwa zorganizowały system międzynarodowy, który zapewnił Europie bardzo potrzebną stabilność. Na Kongresie Wiedeńskim wielkie mocarstwa z wyjątkiem Wielkiej Brytanii ustanowiły zasady, które zapewniały Europie pewną stabilność aż do wojny krymskiej, w okresie znaczących zmian.

dlaczego Napoleon został pokonany?

jest kilka powodów, dla których Napoleon zawiódł pod Waterloo. Istotnym czynnikiem klęski Napoleona było przybycie Bluchera na czas, którego Francuzi nie spodziewali się. Napoleon nie przygotowywał się do nadejścia armii pruskiej. Wellington, wysyłając go do Londynu, wyjaśnił, jak ważne dla wyniku bitwy jest przybycie Bluchera.

kolejnym kluczowym powodem była nieoczekiwana odwaga Brytyjczyków i innych żołnierzy alianckich. Choć niedoświadczeni, odważnie stawiali opór Francuzom. Wytrzymali kilka francuskich ataków, w tym atak Gwardii Cesarskiej, najlepszych żołnierzy w Europie. Wellington i jego oficerowie zapewnili żołnierzom zdecydowane przywództwo, co oznaczało, że ich żołnierze nie ulegli powtarzającym się francuskim szarżom.

kolejnym czynnikiem była fatalna pogoda. Ulewny deszcz zamienił znaczną część pola bitwy w łaźnię błotną, co znacznie spowolniło Francuzów podczas ich ataków. Było to szczególnie ważne ze względu na to, że wojska Napoleona atakowały pod górę. Pogoda również opóźniła francuski atak o kilka godzin, co miało okazać się kluczowe.

gdyby Francuzi byli w stanie zaatakować we wczesnych godzinach porannych, mogliby wyprzeć Brytyjczyków z pola przed przybyciem ich pruskich sojuszników. Potem doszło do błędu Napoleona w zorganizowaniu pierwszego ataku na brytyjskie centrum. Formowanie Pierwszego Korpusu francuskiego nie nadawało się do szybkiego ataku, a to oznaczało, że był stosunkowo nieskuteczny. Według oficjalnego francuskiego śledztwa w sprawie bitwy, ” nie do pomyślenia było formowanie i korpusu, w masach zbyt głębokich na pierwszy wielki atak.”

wtedy kawaleria brytyjska była lepsza. Ze względu na ciągłe wojny europejskie armie nie mogły uzyskać dostępu do dobrych koni. Brytyjczycy byli w stanie zapewnić doskonałe konie z Anglii, a zwłaszcza Irlandii, co oznaczało, że były one bardziej skuteczne w Waterloo. Z drugiej strony Francuskie konie kawaleryjskie nie były tak dobre, co było realną wadą. Szarża Brytyjskiej Brygady ciężkiej była szczególnie ważna na najbardziej niebezpiecznym etapie bitwy dla Brytyjczyków i kiedy wydawali się na skraju porażki. Przeważające konie Brytyjczyków dały im ” ważną przewagę na polu bitwy.”

dlaczego terminowe przybycie Prusów miało decydujące znaczenie pod Waterloo?

Waterloo było końcem pewnej epoki, a klęska Napoleona zapoczątkowała okres pokoju w Europie. Napoleon był bliski zwycięstwa, ale Wellington i Blucher byli w stanie odwrócić bieg bitwy i zadać decydującą klęskę armii francuskiej. Armia Brytyjska okazała się bardziej zdolna niż się spodziewano. Pogoda również nie sprzyjała Francuzom, a Brytyjczycy mieli lepszą kawalerię. Strategia Napoleona po raz kolejny była najwyższej jakości, ale terminowe przybycie Prusów zmieniło bieg bitwy. Wydaje się prawdopodobne, że Wellington zostałby zmuszony do odwrotu, gdyby Prusacy nie przybyli. Ich przybycie doprowadziło do zniszczenia armii francuskiej i wojen napoleońskich w Europie.

Reference

  1. Palmer, R. R., A History of the Modern World, (New York: Knopf, 1956), s. 143
  2. Palmer, s. 156
  3. Palmer, s. 157
  4. Adkin, Mark, the Waterloo Companion, (Aurum, London, 2001), s. 6
  5. Adkins, p. 17
  6. Adkins, p. 67
  7. Barbero, Alessandro, The Battle: A New History of Waterloo (translated by John Cullen) (paperback ed.), Walker & Company, London, 2006), s. 57
  8. Barbero, s. 114
  9. Barbero, s. 156
  10. Adkin, s. 178
  11. Chandler, David, the Campaigns of Napoleon, (New York: Macmillan, 1966), s. 156
  12. Barbero, s. 178
  13. Palmer, s. 234
  14. chandler, s. 134.
  15. Adkin, s. 157
  16. Comte d ’ Erlon, Jean-Baptiste Drouet (1815), relacja Droueta Z Waterloo do francuskiego parlamentu, s. 157 3
  17. Adkin, s. 212
  18. Fletcher, Ian, Galoping at Everything: the British Cavalry in the Peninsula and at Waterloo 1808-15, (Staplehurst, Spellmount, 1999), 201
  19. Drouet, s. 3

Admin, Ebelan and EricLambrecht

aktualizacja listopad. 19 i 2020

Dodaj komentarz